تبلیغات
پاسخ به شبهات - روزه

پاسخ به شبهات
 
چشم دل باز کن جان بینی آنچه نادیدنی است آنبینی
اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
درباره ی روزه

خلاصه ای از اهمیت و فضیلت روزه ماه رمضان و روزه های مستحبی

كه در احادیث و روایت كتابهای اصول كافی و میزان الحكمه آورده شده است.

1.         هر كس با روزه ماه رمضان خداى عزوجل را دیدار كند به بهشت درآید.

2.         هر كه یك روز از ماه رمضان را عمدا افطار كند (دانسته و بدون عذر روزه اش را بخورد) از ایمان خارج شود.

3.         خداى تبارك وتعالى مى فرماید: روزه از آن من است و پاداش آن را من مى دهم.

4.         روزه حكمت به ارث مى نهد و حكمت معرفت را و معرفت یقین را و چون بنده به یقین رسد دیگر برایش اهمیتى ندارد كه چگونه شب و روز خود را بگذراند ، به سختى یا به آسانى.

5.         یكی از پنج ستون اسلام روزه ماه رمضان است.

6.         روزه سه روز از هر ماه، چهارشنبه وسط ماه، پنجشنبه اول و آخر ماه و نیز روزه ماه شعبان ، وسوسه هاى سینه و پریشانیهای دل را از بین مى برد.

7.         روزه سه روز در هر ماه و روزه رمضان تا رمضان ، روزه و افطار یك عمر به شمار مى آید.

8.         هر چیزى زكاتى دارد و زكات بدن روزه مستحبى است.

9.         هر كس یك روز داوطلبانه روزه بگیرد ، اگر به اندازه زمین طلا به او داده شود اجر خود را كامل دریافت نكرده است و فقط در روز حساب (قیامت ) اجر كاملش را دریافت مى كند.

10.      هر كه یك روز براى پاداش الهى، داوطلبانه روزه بگیرد ، آمرزش او واجب شود.

11.      هر كه یك روز براى پاداش الهى، داوطلبانه روزه بگیرد ، بهشت بر او واجب شود.

12.      خداى تبارك و تعالى، نماز واجب را با نماز مستحبى كامل گردانید و روزه واجب را با روزه مستحبى.

13.      علت روزه گرفتن آن است كه مردم رنج گرسنگى و تشنگى را بچشند و به نیازمندى خود در آخرت پى برند.

14.      علت روزه گرفتن آن است كه روزه دار بر اثر گرسنگى و تشنگى كه به او مى رسد، خاشع و ذلیل و فروتن و ماجور وطالب رضا و ثواب خدا و عارف و صابر باشد و بدین سبب مستوجب ثواب شود كه روزه موجب خوددارى از شهوات است تا روزه در دنیا پندگوى آنان باشد و ایشان را در راه انجام تكالیفشان رام و ورزیده كند و راهنماى آنان باشد.

15.      علت روزه گرفتن آن است كه مردم در رسیدن به اجر و به اندازه سختى تشنگى و گرسنگى كه نیازمندان و مستمندان در دنیا مى چشند ، پى ببرند و در نتیجه، به آنان رحم كند و حقوقى را كه خداوند در داراییهایشان واجب فرموده است ، به ایشان بپردازند.

16.      خداوند روزه را براى استوارى اخلاص ، واجب فرمود.

17.      روزه و حج ، آرامبخش دلهاست.

18.      روزه گرفتن رگها را مى برد (شهوت را كم مى كند) و سرمستى را مى برد.

19.      روزه روده را باریك مى كند ، گوشت را مى ریزد و از گرماى سوزان دوزخ دور مى گرداند.

20.      جدیت در روزه دارى روزه هاى واجب، موجب آرام كردن اعضا و جوارح آنان و خشوع دیدگانشان و فروتنى جانهایشان و خضوع دلهایشان می شود.

21.      هر چیزى زكاتى دارد و زكات بدنها روزه است.

22.      روزه ، سپرى در برابر آتش است.

23.      خواب روزه دار عبادت است و خاموشى او تسبیح و دعایش پذیرفته و عملش دو چندان.

24.      روزه دار گرچه در بستر خویش خفته باشد ، تا زمانى كه غیبت مسلمانى را نكند ، در حال عبادت خداست.

25.      نفس كشیدن روزه دار تسبیح است.

26.      هیچ روزه دارى نیست كه بر عده اى در حال غذا خوردن وارد شود مگر این كه اندامهایش تسبیح گویند و فرشتگان بر او درود فرستند و درود فرشتگان آمرزش خواهى است.

27.      هر روزه داری كه روزه اش، او را از خوردن غذایى كه هوس آن را كند باز دارد ، بر خداست كه وى را از غذاى بهشت سیر كند و از شراب بهشتى بنوشاند.

28.      روزه دار را دو شادى است، یك شادى هنگام گشودن روزه اش و شادى دیگر هنگام دیدار با پروردگارش.

29.      هركه روزه دارى را افطارى دهد، اجرش همانند اجر او باشد.

30.      پیامبر خدا (ص) در هنگام افطار روزه اش ، عرض مى كرد: … تشنگى رفت و رگها شاداب شد و پاداش ماند.

31.      بسا روزه دارى كه از روزه خود جز گرسنگى و تشنگى نصیبى نمى برد و بسا شب زنده دارى كه از عبادت شبانه خویش جز نخوابیدن و رنج بهره اى نمى گیرد ، خوشا خواب زیركان و روزه خوردن آنان.

32.      روزة تن، عبارت است از خوددارى با اراده و اختیار، از خوردن غذاها به انگیزه ترس ازكیفر و رغبت به ثواب. و روزة نفس، عبارت است از نگهداشتن حواس پنجگانه از گناهان و خالى كردن دل از همه عوامل بدى.

33.      خداى عزوجل مى فرماید كسى كه جوارح و اندامهاى خود را از حرامهاى من روزه ندارد، مرا چه حاجت كه به خاطر من از خوردن و آشامیدن خوددارى ورزد.

34.      در این ماه رمضان هر كس روز آن را روزه بدارد و جزئى از شبش را به عبادت پردازد و شكم و شرمگاه خویش را پاك نگه دارد و زبانش را حفظ كند همان طور كه ازاین ماه خارج مى شود ، از گناهان خویش خارج شود.

35.      هرگاه روزه گرفتى ، … و اذیت كردن خدمتكارت را فروگذار ، باید وقار روزه در تو باشد و تا مى توانى خاموش باش، مگر از ذكر خدا و روزى كه روزه دارى با روزى كه روزه ندارى یكسان نباشد. از نزدیكى كردن و بوسیدن و خندیدن با صداى بلند دورى كن، زیرا خداوند این كارها را دشمن دارد.

36.      وه كه چه اندكند روزه داران و چه بسیارند كسانى كه گرسنگى مى كشند!.

37.      برترین جهاد ، روزه گرفتن در هواى گرم است.

38.      هر كه در یك روز بسیار گرم براى خداى عزوجل روزه بگیرد و تشنه شود، خداوند عزوجل هزار فرشته بر او بگمارد كه بر چهره اش دست نوازش كشند و بشارتش دهند و چون افطار كند، خداى عزوجل فرماید: وه ، چه خوش است بوى تو و روح تو.

 

تنظیم : بهرام محسنی نسب





طبقه بندی: فروع دین، 
نوشته شده در تاریخ 1391/01/23 توسط amir hoseyn
تمامی حقوق این وبلاگ برای <-BlogTitle-> محفوظ و انتشار مطالب با ذکر منبع مجاز می باشد.